Strach w pięciu wymiarach [ŚWIĘTO PUBLICYSTYKI]

Środa, 15 Lipiec 2009 13:00

Wymiary są trzy: długość, szerokość i wysokość. Fizycy dokładają jeszcze czwarty: czas. Tymczasem na Krupówkach pojawiło się kino pięciowymiarowe. Atrakcja, czy ściema?
Z reguły, każde kino to kino 2D. Ekran jest wysoki i szeroki. Długi w zasadzie też i to na całe 2 centymetry, ale my tego już nie widzimy. Zresztą mówiąc o wymiarach kina, mówiliśmy zawsze o wymiarach obrazu. A od czasów kina niemego – zawsze wszystko oglądaliśmy na płaskim ekranie.

W pod koniec ubiegłego wieku rewolucję zrobiły kina 3D. Bo chociaż filmy w nich wyświetlane były na nadal na płaskim ekranie, widzowie mieli wrażenie że znajduję się w centrum akcji. Po pierwsze – dzięki zastosowaniu dźwięku przestrzennego. Coś w rodzaju głośników kina domowego, tylko w większej skali. Po drugie – ekran zasłonił całe pole widzenia. I po trzecie – wykorzystano odkrycie naukowców.

A mianowicie? Wystarczy zrobić proste doświadczenie: w realu na chwilę zamknąć jedno oko. Wówczas – mamy problemy z oceną odległości, a świat wydaje nam się odrobinę „płaski”. Bo właśnie w ten sposób pracuje nasz wzrok: każde z oczu widzi inny obraz, a nasz mózg je łączy w jedną, trójwymiarową całość.

Dlatego w kinach IMAX (nazwa wzięła się od angielskich słów: Image Maximum), widz naraz ogląda nie jeden, a dwa filmy. Aby obraz stawał się trójwymiarowy, widz zakłada specjalne okulary. W których każde szkło filtruje obraz z ekranu: jednym okiem widzimy pierwszy film, drugim – drugi. I dlatego mamy wrażenie trójwymiaru. A bez okularów? Obraz na ekranie staje się rozmazany i „podwójny” - widać to na części zdjęć w galerii pod artykułem. Zupełnie tak, jak w sytuacji, kiedy wracamy z imienin dobrego znajomego. Z tą różnicą, że po imieninach okulary IMAX nie pomogą...

alt

Tylko, że skoro tak wygląda kino 3D, to co może być w kinie 5D? Chyba nikt podczas horroru noża w nasz brzuch nie wsadzi? W zasadzie – nie. Ale możemy zostać opluci jadem przez gigantycznego pająka. Krew zabijanego tryska na nasze ubranie, wychylając głowę z samochodu czujemy podmuch wiatru we włosach, a dziury polskich dróg – dają nam mocno w tyłek. W sensie dosłownym, bo w kinie 5D mamy ruchome fotele. Jeśli płyniemy statkiem, czujemy kołysanie. Jeśli na ekranie startuje samolot, kilka silniczków odchyla nasz fotel w tył. A w oparciach rzędu przed nami jest zainstalowany nadmuch i zbiorniczek z wodą. Dlatego jeśli na ekranie widzimy bryzgającą krew, za chwilę czujemy krople na twarzy. A że jest to tylko woda, nie pomyśli nikt. Ponieważ wrażenie jakie wywiera na nas obraz – jest tak wielkie, że czujemy się tak jakbyśmy się znaleźli w centrum akcji.

Na Ogrodowej (idąc zakopiańskimi Krupówkami, skręcamy zaraz za pocztą w kierunku Rockus'a), wyświetlane są cztery filmy. Dwa horrory (Upiorny wyścig i Nawiedzony Las) oraz dwa hity dla dzieci: Przygoda żołwika i Wielki, puszysty królik). W Upiornym wyścigu pokonujemy tor pełen duchów, upiorów i zastawianych przez nie na trasie zasadzek, w jakie wpadamy. Pośrodku upiornego lasu jest całkiem miła chatka i cmentarz. W chatce czeka na nas już troszkę mniej miły psychopata, który morduje wszystkich widłami i siekierą. A na cmentarzu – musimy zmierzyć się z upiorną, halloweenową dynią, krwawym upiorem i szkieletami, które dzięki jakimś czarom wyłażą z grobów. Wielki, puszysty królik, to wyjątkowo proekologiczny horror, przystosowany dla najmłodszych widzów. Tytułowa maskotka jest typowym sądem ostatecznym: za dobre wynagradza, a za znęcanie się nad malutkimi zwierzątkami – każe. Sukces wychowawczy gwarantowany.

Zostaje nam też – żółwik. Poczciwy maluszek pokazuje nam, jak wyglądają jego pierwsze dni po wykluciu się z jajka. Przechadza się z nami po głębinach i pokazuje co się nadaje do jedzenia dla nas, a dla kogo do jedzenia nadajemy się my. Potocznie – nazywa się to łańcuchem pokarmowym.

Każdy z filmów, trwa zaledwie około siedmiu minut. Dlatego, że film 3D, jest wyjątkowo drogi w produkcji: kamera swoim hałasem, zagłusza wszystko dookoła na planie. Łącznie z reżyserem, za co błogosławią ją aktorzy. Rolka specjalnej, dwufilmowej taśmy, starcza zaledwie na kilkanaście minut nagrania. A komputerowa obróbka filmów – jest równie trudna jak efekty specjalne we Władcy Pierścieni. Tym bardziej przy filmach, które opisałem – tutaj trzeba dodatkowo zsynchronizować z komputerem krzesła, „klimę” i „wodotryski”.

Dlatego, aby osłodzić ciekawym cenę biletu (15 zł, dla grup – 12 zł od osoby), kino do każdego z filmików, dokłada drugi. Na przykład – kto się wybierze na wycieczkę po upiornym lesie, gratisowo przejedzie się po opuszczonej kopalni na Dzikim Zachodzie. Tylko za taką przejażdżkę – serdecznie dziękuję, przynajmniej w realu: w czasie seansu na własnej skórze odczułem wybuch beczki z prochem i zderzenie kopalnianych wagoników. Dowiedziałem się co grozi pasażerom PKP, w sytuacji kiedy złomiarze ukradną kawałek torów i przekonałem się, co oznacza siedzieć na sali z kilkudziesięcioma przerażonymi kobietami. Które swoim głosem robią większe spustoszenie organów słuchowych, niż wspomniany wcześniej proch.

Z tym, że na kobiety psioczyć nie wypada, bo one w filmie przewidziane nie były. A co do reszty „atrakcji” - ostatecznie właśnie na tym polega istota kina 5D. Czy warto więc wydać całe 15 złotych na bilet? Zdecydowanie nie. Wartoby było gdyby nie fakt, że za kilka dni do namiotu na Ogrodowej zostanie wstawiony półokrągły ekran panoramiczny (pierwszy w Polsce), na którym obraz będzie wyświetlany przez cztery projektory. Więc za tą samą cenę, przeżycia będą dużo większe.

Krzysiek Zając

Galeria: Zobacz za darmo w 2D to, co nasza ekipa widziała w 3D (foto: Krzysiek Zając):