Szlak obuwniczy imienia Wiesława Wojasa [ŚWIĘTO PUBLICYSTYKI]

Niedziela, 05 Lipiec 2009 06:58

Z czego słynie Podhale? Ze szlaków. Jest ich wiele, a już wkrótce – ma pojawić się kolejny...
Oczywiście najbardziej bolesne jest to, że pomimo mnogości wspomnianych szlaków, Górale nie są w stanie ich wymienić. Jednym słowem – cudze chwalicie, swego nie znacie. Jakie więc są szlaki na Podhalu? Przede wszystkim – górskie. Czyli te, które - tak samo jak i wszystkie drogi w Zakopanym (a na prośbę czytelników – Zakopanem), są remontowane w środku sezonu turystycznego. Za przykład – może posłużyć choćby droga do Morskiego Oka. A ściślej – objazd, który ją zastępował przez cały ostatni długi weekend. Ale dzięki temu – cepry zrozumiały w końcu, czym jest walka z przyrodą. I samym sobą. Walka o przetrwanie, podczas wyczerpującego marszu w błocie sięgającym po kostki...

Innymi szlakami na Podhalu, są szlaki rowerowe. Całe dwa, z czego jeden jest na etapie projektu. Ale – chociaż jeździć się po nim jeszcze nie da, wiadomo że już jest. A ten drugi? Nosi szumną nazwę „drogi rowerowej”, chociaż do drogi brakuje mu całkiem sporo. Bo ciężko drogą nazwać coś, co stanowiło podbudowę biegnących przez las torów kolejowych. Ale za to inwestorzy, mogą się pochwalić sporymi oszczędnościami w budżecie: kilkukilometrowa trasa rowerowa, za niecałe 600 złotych? Szczyt umiejętnego gospodarowania publicznymi pieniędzmi. W sumie: szyny żule już dawno zabrali na złom. Podkłady – na opał. Więc wystarczyło jedynie postawić siedem znaków. Sześć tabliczek „droga rowerowa”, aby nikt nie miał wątpliwości że ów szuter jednak jest prawdziwą rowerostradą. I jednego znaku, którego nikt nie rozumie do dziś: „zakaz ruchu, nie dotyczy rowerów i alp”. Że nie dotyczy rowerów, to logiczne, bo sama ścieżka właśnie dla nich jest przeznaczona. Ale że nie mają na nią wstępu Alpy? Ot, kolejny paradoks polskiego prawa... Chociaż jest to całkiem logiczne, jeśli się w cała sprawę wniknie dogłębniej. Otóż owe pasmo górskie biegnące przez Austrię i Szwajcarię, jest na wspomnianą ścieżkę za szerokie. Więc całkiem mądrym pomysłem było to, że zabroniono mu tam wjechać...

 

 

W każdym razie – mieszkańcy Nowego Targu postanowili, że należałoby stworzyć jeszcze jeden szlak. Poświęcony jednej ze specjalności miasta. Na pewno nie może być to „Droga Lodów Tradycyjnych”, bo od nich już się wszystkim robi niedobrze. Nie żeby nie były smaczne, ale jak wszyscy o nich piszą w kółko, każdemu może się ich odechcieć. Więc? Skoro w naszym mieście był kombinat zaopatrujący w słynne i sporne zarazem „relaksy” całą Polskę, można zrobić szlak obuwniczy. Tylko problem, czyim imieniem go ochrzcić? Wybór prężnych nowotarżan padł na miejscowego giganta obuwniczego – Wiesława Wojasa, właściciela firmy „Wojas”.

Sam szlak poświęcony owemu znakomitemu przedsiębiorcy, postanowili wytyczyć koneserzy, zwani również „smaokoszami trunków niskoalkoholowych”. Czyli mówiąc wulgarnie – alkoholicy. Pełni poświęcenia, zdjęli oni buty z własnych nóg. Na podstawie adidasów leżących wzdłuż wspomnianej trasy w ilości sztuk sześciu, można wnioskować że pomysłodawców był trzech. Względnie czterech, jeśli dwóch z nich było kalekami, bez jednej nogi każdy. Owymi przedmiotami oznakowali oni drogę biegnącą od ul. Na Równi, do dworca PKS. Początkowo wytyczony szlak biegnie asfaltową ścieżką, a następnie zbacza na trawnik. Tak, jak i zboczyli pod wpływem alkoholu sami inicjatorzy przedsięwzięcia. Ci sami, którzy następnie do domu... puścili się w skarpetkach.

Krzysiek Zając

 

Galeria: zobacz drogę na którą nie mają wstępu Alpy oraz szlak obuwniczy imienia

Wiesława Wojasa (foto: Krzysiek Zając):

 

 

< Poprzednia		Następna >