Wędrówką jedną życie jest człowieka...

Niedziela, 24 Maj 2009 13:52

W nowotarskim MOKu otwarto Galerię Stara Kotłownia. To zupełnie nowe oblicze,

a raczej wnętrze domu kultury. Usytuowana w piwnicy kotłownia, została sporym wysiłkiem przekształcona w galerię, ale nie taką zwykłą, tylko szczególną. To miejsce z duszą, w którym nawet w tłumie można się poczuć sam na sam ze sztuką. Półmrok i uczucie schowania przed światem sprawia, że udaje się tam odnaleźć swój specyficzny azyl i sięgnąć głębiej, do istoty rzeczy. Takie właśnie symboliczne znaczenie ma Galeria Stara Kotłownia dla pani dyrektor Barbary Pachniowskiej, która wyraziła nadzieję, że owa kotłownia, zgodnie ze swoim prymarnym przeznaczeniem, będzie rozpalać nowe, fantastyczne pomysły artystyczne.

Powstanie tej galerii wiąże się z osobą Gabriela Wolskiego, który jest pomysłodawcą projektu. W trudnym okresie swojego życia, zszedł do tej kotłowni, żeby zapalić papierosa i pomyślał, że w tym miejscu warto by zrobić coś ciekawego. Pomysł był bardzo odważny i wymagał sporego nakładu pracy, ale udało się. Powstało miejsce, w którym naprawdę można spotkać się ze sztuką, ale nie taką w stylu muzealnym, lecz żywą, pulsującą i undergrandową. W zamyśle twórców galerii w kotłowni było nie tylko stworzyć miejsce, do którego można przyjść i pooglądać sobie „obrazki”, ale także stworzyć klimat do rozmów o sztuce.

Pierwszą wystawą zorganizowaną w Starej Kotłowni jest „Bagaż – 7 obiektów przenośnych”, której twórcą jest Magdalena Grabińska. Świat człowieka zamknięty w walizkach i mapa życia ludzkiego. 7 eksponatów, to 7 symboli naszej egzystencji. Człowiek jest wiecznym nomadem. Choć nie zawsze zdaje sobie z tego sprawę, stale wędruje. W walizkach Magdaleny ukryte są ścieżki ludzkiego życia, jego metamorfozy i mistyczne doznania, zgubienie i odnalezienie w labiryncie miast – podszyta Cortazzarem magiczna rzeczywistość. Właśnie od labiryntu zaczyna się nasze spotkanie ze sztuką Magdaleny Grabinskiej, tak zatytułowany jest pierwszy przenośny obiekt. Poprzez Labirynt ludzkiego życia, setki poplątanych ścieżek idziemy, do Tekstów, tysiące kodów językowych i znaczeń hipertekstualnych staje się naszym udziałem. Potem jest indywidualna Mapa naszej wędrówki, a w niej setki ukrytych znaczeń. Wędrując mijamy Wnętrza, które są nierozerwalną częścią naszej egzystencji, nastawieni na konsumpcję nabywamy Produkty i bezwiednie zapamiętujemy Obrazy, które zpisują sie w naszych umysłach zyskując nowy sens. Ostatni 7 element to Zbiór Podręczny, nasz przenośny pamiętnik, osobisty jak własna kieszeń, przechowujemy w nim wszystko, co dla nas ważne i cenne. Jesteśmy wiecznymi nomadami, a nasza ciągła wędrówka, czyni życie bogatszym i niezmiernie pociągającym.